Archive for აპრილი, 2013

Image

ყველაფრისთვის და არაფრისთვის

არიან ქალები- უდაბნოები,

ისინი უნდა გადალახო და დატბორო.

არიან ქალები- ჭაობები,

ისინი უნდა ამოაშრო.

არიან ქალები- ლარნაკები,

ისინი წინ უნდა დაიდგა და ათვალიერო,

ხოლო შიგ ჩააწყო შენგან დაკრეფილი ყვავილები,

რომლებიც მალე გაგიხმება და გადაყრი მერე!

Image

ქალი

არიან ქალები- ტოლჩები,

რომლებიდანაც ვნების წყალი უნდა დალიო,

არიან ქალები- ყრუ კედლები,

მათ უნდა გვერდი აუქციო.

არიან ქალები- ხელსახოცები,

ისინი თუკი ერთხელ მაინც გამოიყენ ეს,

მერე არავის არაფერში არ სჭირდება.

არიან ქალები -გუშინდელი გაზეთები,

მათ არავინ აღარ კითხულობს.

არიან ქალები-ფორმულები,

მათ დაავიწყდათ მამაკაცების ტუჩების ელდა.

არიან ქალები – მყუდრო ოთახები,

შეგიძლია შიგ შეხვიდე და მოისვენო,

არიან ქალები- ნიაღვრები,

რომლებიც აქეთ წალეკვას გვიქადიან,

არიან ქალები,

მათ “სიყვარულზე” ლაპარაკით ვუჭედავთ ყურებს.

არიან ქალები,

რომელთაც სწორედ ამ სიტყვით უნდათ, რომ დაგვამარცხონ.

არიან ქალები,

მუდამ ჩვენთან არიან ქალები,

არიან ქალები- რომელთაც გვშობეს,

არიან ქალები- დაგვიტირებენ რომელნიც ბოლოს ,

არიან ქალები- ჩვენი შვილები,

ჩვენ მიერვე ჩვენივ ჟინისგან გამოჩორკნილნი,

არიან ქალები…

და არიან კიდევ ქალები-პოეტები,

დაღლილნი და ღამეებს მარტოობას შეფარებულნი,

ქალები- ტკივილები

“თვალების რაფაზე ჩამოწყობილი ცრემლებით”,

ქალები, რომელთაც შეუძლიათ

მამაკაცების ბინძური გულები- ავგიას თვალები გააღონ ხანდახან,

გაანიავონ და გამოწმინდონ,

ქალები, რომელთაც ბაგეებზე პომადის ნაცვლად სცხიათ ლექსები,

ქალები, რომელთა სხეულზეც სუნამოს სურნელი

სურნელია ბალახების, მზის და გვირილის,

ქალები, რომლებიც ყველაზე მეტად და

ყველაზე ნაკლებად არიან ქალები,

ქალები, რომლებიც ვერ გახდებიან ვერც ჩვენი დედები,

ვერც ჩვენი დები, ვერც ჩვენი ცოლები,

რამეთუ ისინი ეკუთვნიან ყველას და არვის,

რამეთუ მათ სუსტ მხრებს აჰკიდეს ჩვენი ცოდვები და ტკივილები.

რადგან მათ უთხრეს:

თქვენ უნდა იყოთ უდაბნოები- ქალები და კიდევ ქალები-ჭაობები და ლარნაკები,

თქვენ უნდა იყოთ ქალები- ტოლჩები, ქალები-კედლები,

ხელსახოცები, გუშინდელი გაზეთები და ნიაღვრები,

თქვენ უნდა იყოთ ქალები-მყუდრო ოთახები

და ის ქალები, სუყველანი,

რომლებიც “უბრალო ” ქალები არიან და

ზურგზე მოგდებულ თავიანთ პატარ-პატარა

ტკივილისა და სიხარულის გუდით დადიან,

დადიან და ვერც გუმანობენ,

რომ თქვენც არსებობთ,

ტუჩებზელექსებწაყრილი ქალები

ძალიან დიდხანს ნამალავი

და უნებურად მაინც აშკარად გაცხადებული პირღია ჭრილობებით,

ქალები- პოეტები ლურჯი ზმნებებით და

“ყელზე გამობმული ღუზით, რომელიც ზღვაში გახრჩობთ”,

ქალები…….

რომელთაც ასე ძალიან მინდა გითხრათ:

დიდი მადლობა და ბოდიში ყველაფრისთვის…

P.S მე – ყველაფრისთვის და არაფრისთვის 🙂 …

გოჭი – ბიბი :))

Posted: აპრილი 23, 2013 in Uncategorized
ტეგები:,

ვისაც გიყვართ ან არ გიყვართ ცხოველები გირჩევთ ეს საყვარელი არსება ერთი დღით მოიყვანეთ სახლში და მიხვდებით როგორი კარგები არიან 🙂 ბევრ ადამიანზე უკეთესი და საყვარლები ♥

Image

ჩემი გზა

აღარასოდეს აღარ შემხვდები,
ჩემი გზა ახლა აღარ არსებობს,
შენ არ მოხვიდე ჩემს სამყოფელთან,
გულზე ყვავილი არ დამასვენო…
ვიცი, მარტო ვარ…
ვიცი, მარტო ვარ
აქაც და იქაც მარტო ვიქნები…
ოო, იმ მიწაზე არ დადნებიან,
არ გაქრებიან თოვლის ფიფქები.
როდემდე უნდა ვიყო მ ა რ თ ა ლ ი
და საკუთარი ფერფლით ვთბებოდე?
დავივიწყებდი, ალბათ, ყველაფერს,
ვინმე გზაზე რომ მეგულებოდეს.
ო, როგორ მტკივა სულიც, სხეულიც
და მენატრება ძველი სიმშვიდე…
ვხეტიალობდე ნაწვიმარ ველზე
და თმას ნოემბრის ქარი მიშლიდეს…
ან მივყვებოდე ნაცნობ ქვაფენილს,
ან სადმე ვინმე მელოდებოდეს,
თუ მეტირება, – არ ვიცინოდე,
სიმწრით კი არა, ლხენით ვმღეროდე…
აღარაფერი აღარ იქნება!…
ის, რაც მინდოდა, აღარ არსებობს!…
შენ არ მოხვიდე…
შ ე ნ არ მოხვიდე, –
გულზე ყვავილი არ დამასვენო…

P.S 

თვალებში მონატრება წრიალებს,
ცხოვრება უშენოდ გასრულდა!
რაც მსურდა, – არასდროს არ მქონდა,
რაც მქონდა, – არასდროს არ მსურდა!

Image

ქაღალდის ნავი

ახლა მივხვდი, 
რა ყოფილა ცხოვრება; 

მარადიულად ჯდომა ნავში, 
ქაღალდის ნავში, 
რომელიც სულ ფსკერისკენ მიდის 
და არასოდეს გაჩვენებს უცხო, 
კეთილ ნაპირებს. 

ამ დროს, უბრალოდ, 
შეიძლება, რომ სახით – მიწისკენ 
იწვე მინდორში, 
ხოლო ზურგსუკან გრძნობდე ვარსკვლავებს, 

შეიძლება, ლექსებსაც წერდე 
სიხარულზე, კარგად ყოფნაზე, 
შორდებოდე შემდეგ ფურცლებს და 
შენი ოთახის 
ბნელ კუთხეში იდგე ფანჯრებთან, 
დარდიანი, 
მხრებში მოხრილი, 

ამ დროს, ყოველთვის 
შეიძლება, რომ 
წვიმის ერთმა წვეთმა დაგახრჩოს.

თითოეული ჩვენთაგანი მუდმივად ეწევა შინაგან დიალოგს საკუთარ თავთან. 

საკუთარ “თავში” აზრობრივად ჩვენ გამუდმებით ვსაუბრობთ და გამოვთქვამთ ათასნაირ პრეტენზიას, დამოკიდებულებას, წყენას, განვსჯით ამა თუ იმ ადამიანს, ზოგჯერ საკუთარ თავსაც, განვიკითხავთ, ვუწყრებით ვინმეს ან რამეს და ვალაგებთ გეგმებს.

ამ ყოველივეს იწვევს – სიყვარულის კანონის დარღვევა.  
Imageსიყვარულს მოაქვს წონასწორობა. ამ მდგომარეობაში ადამიანი ყველაფერს იღებს ისე, როგორც არის. განსჯა იწყება მხოლოდ მაშინ, თუ ადამიანი უკმაყოფილოა, გამოდის წონასწორობის – სიყვარულის მდგომარეობიდან. თუ ადამიანი სიყვარულის მდგომარეობაშია, ის მხოლოდ მოქმედებს ყოველგვარი განსჯისა და განკითხვის, “პირადი აზრის” გარეშე. თუ სიყვარული მთავარი მდგომარეობაა და ადამიანი მუდმივად ზრუნავს, რათა არ ამოვარდეს ამ მდგომარეობიდან, მაშინ იგი დაუყოვნებლივ აფიქსირებს ნებისმიერი განსჯის, განკითხვის, “უკმაყოფილო” აზრის წარმოქმნის მომენტს და ხვდება, რომ ეს აზრი მარტო იმიტომ წარმოიშვა, რომ იგი უკმაყოფილოა, ანუ არღვევს კანონს(სიყვარულის – წონასწორობის მდგომარეობას). ეს იმას ნიშნავს, რომ არის რაღაც რაც მისთვის უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე სიყვარული(კანონი). ადამიანი გამუდმებით ფიქრობს წარსულსა და მომავალზე. ეს აზრები გამოწვეულია უკმაყოფილებით. ზოგი საკუთარი თავითაა უკმაყოფილო, ზოგი სხვა ადამიანით, ზოგი მოსალოდნელით და ა.შ.
 
ის,ვინც სიყვარულის მდგომარეობაშია, არ ახდენს მოვლენებისა და სიტუაციების ინტერპრეტირებას. ის უფლებას აძლევს სამყაროს იყოს ისეთი, როგორიც არის.
 
გაბრაზება, სიძულვილი, ზიზღი, განსჯა, განკითხვა, შური, გაღიზიანება – წონასწორობის, სიმშვიდის, სიყვარულის დაკარგვის შედეგია. 

ყველა ვინც არღვევს კანონს(სიყვარულის მდგომარეობა), კარგავს წონასწორობასა და სიმშვიდეს – ბერდება, ავადდება, ღარიბდება და კვდება.

 
ღმერთი სიყვარულია. ყოველთვის, როდესაც ღიზიანდებით – თქვენ უარყოფთ ღმერთს.
წონასწორობისა და სიმშვიდის დაკარგვა სიყვარულის დაკარგვის შედეგია – ღმერთის უარყოფის აქტია. 
სიმშვიდის მდგომარეობაში მყოფ ადამიანს ბევრი სიყვარული აქვს. 
 
კითხვა: რა მიიღწევა სიყვარულით?

პასუხი: ყველაფერი რისი მიღწევაც უნდა ადამიანს.

 
კითხვა: მოგეხსენებათ დღეს საქართველოში უამრავი გაჭირებული ადამიანია, რითი დაეხმარება მათ ეს სიყვარული?

პასუხი: როდესაც ადამიანი განიცდის სიყვარულს, ყველაფერი ლაგდება მის სასიკეთოდ. არასოდეს ყოფილა ისეთი შემთხვევა, რომ სიყვარულმა მოიმატოს და ურთიერთობები არ გამოსწორდეს. ასე რომ სწორედ სიყვარულის რაოდენობა(და არა სხვა რაიმე) განსაზღვრავს ფინანსებს, ჯანმრთელობას და სწორ ურთიერთობებს – ანუ სიცოცხლის ხარისხს!

P.S დიდ სიყვარლს გისურვებთ.. ნამდვილს და არა მხოლოდ სიტყვებს…

ეს სიყვარული ისე დიდია…

 


გილოცავთ სიყვარულის დღეს და ბევრ სიყვარულს გისურვებთ 🙂 სიყვარულით გეცხოვროთ ♥

ამ ქვეყანაზე, მე რომ მიყვარხარ,
ვერ დაიჩემებს ვერავინ ისე..
ეს სიყვარული ისე დიდია..
ისე ძლიერი და ისე მტკიცე.
ამ ქვეყანაზე, მე რომ გიყურებ,
ასეთ თვალებით ვერავინ გიმზერს
მე რომ მიყვარხარ,ამ წუთას ახლა,
ვერ შეგიყვარებს ვერავინ ისე..
ამ ქვეყანაზე რაც, გულებია..
ასეთ სიყვარულს ვერავინ იძენს…
როგორც შენ ამ გულს ახლა უყვარხარ,
ვერ შეგიყვარებს ვერავინ ისე..
ამ ქვეყანაზე რაც ლექსებია,
ყველა ნაპარავს, მალულად გიდებს..
მხოლოდ ეს ჩემი სულია შენთვის,
რომელიც მხოლოდ საკუთარს გიწერს..
ამ ქვეყანაზე, რაც ლოცვებია,
იცოდე მუდამ მე გულში მიდევს…
მე რომ დაგლოცავ ამ ქვეყანაზე
არვინ დაგლოცავს,არასდროს ისე…
ამ ქვეყანაზე ყველა მშიშარა…
ცარიელ სიტყვებს ისვრიან ისე..
შენი გულისთვის ასჯერ მოვკვდები
არ დავიკვნესებ იცოდე ისე,,,
შენი გულისთვის ზეცაში ავალ,,
და ჩემს სულს ახლაც უფალსა მივცემ..
გწამდეს ამ ქვეყნად, მე რომ მიყვარხარ
ვერ დაიჩემებს ვერავინ ისე.

Imageშესავალი

იესოს მიერ იუდა ისკარიოტელისათვის ვნების კვირამდე სამი დღით ადრე გამხელილი საიდუმლო.

 

იესოს საქვეყნო საქმეები

ქვეყნად მოვლენილი იესო სჩადიოდა სასწაულებსა და საოცარ საქმეებს, რათა გადაერჩინა კაცობრიობა. რადგანაც ზოგი [გაჰყვა] ჭეშმარიტ გზას, ზოგი კი ძველებურად სცოდავდა, მოწოდებულ იქნა თორმეტი მოწაფე.

ის ესაუბრებოდა მათ ამ ქვეყნის საიდუმლოებებსა და იმაზე, თუ რა იქნებოდა ბოლოს. ხშირად ის ეცხადებოდა მოწაფეებს არა თავისი სახით, არამედ გაერეოდა მათში შეუმჩნევლად.

 

სცენა 1. იესოს საუბარი მოწაფეებთან: ღვთის სადიდებელი თუ ევქარისტია.

ერთხელ ის მოვიდა იუდეაში თავის მოწაფეებთან, და ნახა რომ ისინი შეგროვილიყვნენ ერთად და ღმერთს ადიდებდნენ. როცა ის [მიუახლოვდა] თავის მოწაფეებს, (34) რომლებიც მადლს აღუვლენდნენ ღმერთს – პურის მომცემელს – [მას] გაეცინა.

მოწაფეებმა ჰკითხეს [მას]: “მასწავლებელო, რად დასცინი [ჩვენს] სამადლობელ ლოცვას? ჩვენ ხომ ისე ვიქცევით, როგორც საჭიროა”.

მან უპასუხა: “მე თქვენ არ დაგცინით. ასე იმიტომ კი არ იქცევით, რომ ასეთია თქვენი ნება, არამედ იმიტომ, რომ ასე [იქნება] განდიდებული თქვენი ღმერთი”.

მათ უთხრეს: ” მასწავლებელო, შენ ხომ […] ჩვენი ღმერთის შვილი ხარ”.

იესომ უთხრა მათ: “რა იცით ვინა ვარ? [მე] ჭეშმარიტად გეტყვით თქვენ – არცერთმა კაცთაგანმა თქვენს შორის არ იცის ეს”.

 

მოწაფეთა განრისხება

როცა მოწაფეებს ესმათ ეს, აღშფოთდნენ და განრისხდნენ და გულში გმობა დაუწყეს მას.

იესომ კი, შენიშნა რა მათი [უგუნურება, უთხრა] მათ: “რატომ გადაიზარდა თქვენი აღტყინება განრისხებაში? თქვენმა ღმერთმა, რომელიც თქვენშია და […] (35) ჩასახა რისხვა [შიგ] თქვენს სულებში. [მოვიდეს] ნებისმიერი თქვენგანი, რომელიც [საკმარისად ძლიერია] კაცთა შორის, გამოიჩინოს ადამიანის სრულყოფილება და დადგეს ჩემს პირისპირ”.

მათ უთხრეს ერთხმად: “ჩვენ ვართ ძლიერები”.

მაგრამ ვერ შესძლო მათმა სულებმა წარმსდგარიყვნენ [მის] პირისპირ, გარდა იუდა ისკარიოტელისა. იუდა წარუდგა მას, მაგრამ ვერ გაუსწორა თვალი მანაც, და მიაბრუნა სახე გვერდზე.

იუდამ [უთხრა] მას: “მე ვიცი ვინ ხარ შენ და საიდან მოხვედი. შენ ბარბელოს უკვდავი სამეფოდანა ხარ. და მე არა ვარ ღირსი წარმოვსთქვა მისი სახელი, ვინც შენ გამოგგზავნა”.

 

იესოს საუბარი იუდასთან განმარტოებით

იესო ხედავდა, რომ იუდას თავი სხვებზე აღმატებულად მიაჩნდა, და უთხრა: “მოსცილდი დანარჩენთ და მე შენ მოგიყვები სამეფოს საიდუმლოებებს. შენ შეიძლება მოხვდე იქ, მაგრამ ეს შენ დიდ მწუხარებას მოგიტანს. (36) რადგან ვიღაცა დაიკავებს შენს ადგილს, რათა თორმეტნი [მოწაფენი] კვლავ სრულად იყონ თავიანთ ღმერთთან”.

იუდამ უთხრა: “როდის მეტყვი ამას, და [როდის] იქნება მოდგმის გაბრწყინების დიდი დღე?”

მაგრამ როცა მან ეს სთქვა, იესომ დასტოვა იგი.

 

სცენა 2: იესო მოწაფეებთან ბრუნდება

ამ ამბის შემდეგ დილას იესო კვლავ მოწაფეებთან [დაბრუნდა].

მათ ჰკითხეს: ” მასწავლებელო, სად იყავი და რას აკეთებდი, რაც ჩვენგან წასული იყავი?”

იესომ უპასუხა: “მე ვიყავი სხვა დიდ და წმინდა მოდგმასთან”.

მოწაფეებმა ჰკითხეს: “უფალო, რა მოდგმაა ეს, ჩვენზე დიდი რომ არის და ჩვენზე წმინდა, ამ ქვეყნისა არ არის?”

იესომ ეს რომ მოისმინა, გაიცინა და სთქვა: “რა გესაქმებათ თქვენ ამ მძლავრ და წმინდა მოდგმასთან? (37) ჭეშმარიტად გეუბნებით [მე] თქვენ, რომ ვერავინ ამ დროში დაბადებული ვერ იხილავს მას [მოდგმას], ვერავინ ვარსკვლავთა ანგელოზების ჯარიდან ვერ იმბრძანებლებს მათზე, ვერცერთი მოკვდავი ვერ მიეახლება მას, რადგან ეს მოდგმა არ მოდის […] რომლებიც მოდიან […]. მოდგმა მათი, ვინც [თქვენს] შორისაა, კაცთა მოდგმაა […] ძალა, რომელიც […] სხვა ძალები{ს} […] რომელთაც თქვენ განაგებთ” .

ამის გაგონებაზე [მისი] მოწაფეები აღშფოთდნენ. მათ სიტყვა ვერ დაძრეს.

შემდეგ დღეს იესო ისევ მივიდა [მათთან]. მათ უთხრეს [მას]: ” მასწავლებელო, ჩვენ გნახეთ შენ [ხილვაში], ჩვენ საოცარი რამ [გვესიზმრა…] ღამე […]”.

[მან სთქვა]: “[თქვენ] რატომ [… როცა]  ეწევით თვითგვემას?”

 

(38)

მოწაფეების ხილვა სასახლისა და ამის განსჯა

მათ [სთქვეს: “ჩვენ ვიხილეთ] დიდებული [სასახლე დიდი] სამსხვერპლოთი [, და] თორმეტი კაცი – ჩვენი აზრით ღვთისმსახურები – და სახელი; და სამსხვერპლოსთან ხალხის ბრბო იცდიდა, [სანამ] ღვთისმსახურები [… და ჩაატარეს] ღვთისმსახურება. ჩვენ [კი] ბოლომდე დავრჩით.

[იესომ ჰკითხა:] “როგორ გამოიყურებოდნენ ღვთისმსახურები?”

მათ [უპასუხეს: “ზოგი…] ორი კვირა; [ზოგი] მსხვერპლად სწირავდა [თავის] შვილებს, სხვები – ცოლებს, ლოცავდნენ [ან] გმობდნენ ერთმანეთს; ზოგი მამათმავლობდა; სხვები ვინმეს [ჰკლავდნენ], სჩადიოდნენ მრავალ ცოდვასა და დანაშაულს. და სამსხვერპლოს [წინ] მდგარნი ახსენებდნენ შენს [სახელს], (39) და მათი მანკიერების ყოველი საქციელით მსხვერპლშეწირვა სულ უფრო სრული ხდებოდა […]”.

სთქვეს ეს და გაჩუმდნენ, შეწუხებულნი.

 

იესო უხსნის სასახლის ხილვას

იესომ უთხრა მათ: “რად დამწუხრებულხართ? ჭეშმარიტად გეტყვით თქვენ, ის ღვთისმსახურები, რომლებიც იმ სამსხვერპლოსთან იდგნენ, ჩემს სახელს ახსენებდნენ. და კიდევ გეტყვით – ჩემი სახელი სწერია ამ […ზე] ვარსკვლავთა მოდგმისა ადამიანთა მოდგმის მიერ. [და მათ] დარგეს ჩემს სახელზე ხე უნაყოფო, მათდა სამარცხვინოდ”.

იესომ უთხრა მათ: “ის, ვინც მონაწილეობდა მსხვერპლშეწირვაში – თქვენ იყავით. ის იყო ღმერთი, რომელსაც თქვენ მსახურებთ, და თქვენა ხართ ის თორმეტი, ვინც თქვენ იხილეთ. პირუტყვი, რომელსაც მსხვერპლად სწირავდნენ – ეს ის ხალხია, ვინც თქვენ შეიყვანეთ შეცდომაში (40) იმ სამსხვერპლოს წინ. […] დადგება და ამგვარად გამოიყენებს ჩემს სახელს, და ღვთისმორჩილთა თაობანი უერთგულებენ მას. შემდეგ დადგება სხვა, [გარყვნილთაგანი,] შემდგომ [იქნება] ვინმე ბავშვთამკვლელთაგანი, შემდეგ მამათმავალი, და ასკეტი, და სხვა უწმინდურები, ავაზაკები და ცოდვილები, და ისინი იტყვიან: ჩვენ ანგელოზთა სწორნი ვართ. ისინი არიან მნათობნი, რომლებიც მიიღებენ ყველაფერს. რამეთუ კაცთა მოდგმისაგან თქმულა: – აი, ღმერთმა მიიღო თქვენი მსხვერპლი ღვთისმსახურის ხელიდან – შეცდომის მსახურისაგან. მაგრამ არის ღმერთი – სამყაროს უფალი – რომელიც ბრძანებს: ბოლო ჟამს ისინი შერცხვენილნი იქნებიან”.

(41)

იესომ უთხრა: “შეწყვიტეთ [მსხვერპლშეწირვა], სამსხვერპლოზე თქვენი შეწირული […] თქვენს ვარსკვლავებსა და ანგელოზებზე მაღლა დგანან, და უკვე მიღწეული აქვთ თავიანთი დასასრული. ვითომ [დაგიჭერიათ] ისინი, და ეხლა გაუშვით [- – – დაზიანებულია 15-მდე სტრიქონი – – -]

მოდგმა […]. ვერცერთი მეპურე ვერ დააპურებს ყველა სულდგმულს (42) [ცის]ქვეშეთში. და […] მათ […] და […] ჩვენ და […].

იესომ უთხრა: “შეწყვიტეთ ჩემთან ბრძოლა. ყველას თქვენ-თქვენი ვარსკვლავი გაქვთ და ყველა [თქვენგანი… – – – დაზიანებულია 15-მდე სტრიქონი – – -]

(43)

სადაც […] ვინც მოვიდა [… გაზაფხული] ხეებისათვის […] ამჟამად […] დროში […] მაგრამ ის მოვიდა რათა დაარწყულოს ედემის ბაღი, და [მოდგმა], რომელიც იქნება ბოლოს, რადგან [ის] არ წაბილწავს [გზას] ამ მოდგმისას, არამედ [..]იქნება უკუნითი უკუნისამდე”.

 

იუდა ეკითხება იესოს იმ მოდგმისა და კაცთა მოდგმის შესახებ

იუდამ ჰკითხა [მას: “რაბი], რა ნაყოფს მოგვცემს ის მოდგმა?”

იესომ უპასუხა: “სული ყოვლის კაცთა მოდგმისაგანისა მოკვდება. ხოლო ისინი, როცა განასრულებენ დროს ქვეყანაზე, და სული მათი გაეყრება ხორცს, მათი ხორცი მოკვდება, სულები კი იცოცხლებენ და ამაღლდებიან ზეცად”.

იუდამ ჰკითხა: “და სხვა კაცთა მოდგმისანი რაღას იზამენ?”

იესომ უპასუხა: “შუძლებელია (44) დათესო [ქვაზე] და მოიმკა მოსავალი. [ასევე…] [წაბილწული] მოდგმა […] და გახრწნილი სოფია […] ხელი, რომელმაც შექმნა მოკვდავნი, რათა მათი სულები ამაღლდნენ სამუდამო სამეფოში. [ჭეშმარიტად] გეტყვით თქვენ, […] ანგელოზი […] ძალა, რომელიც იხილავს […] მათ, ვინც […] წმინდა მოდგმის […]”.

სთქვა ეს იესომ და წავიდა.

 

სცენა 3: იუდას ხილვა და იესოს ახსნა

იუდამ უთხარა: “მასწავლებელო, როგორც მოუსმინე სხვებს, მომისმინე მეც. მე მქონდა საოცარი ხილვა”.

იესომ მოუსმინა და გაიცინა: “შენ რაღას წვალობ, მეცამეტე სულო? მაგრამ მოყევი, აგიტან შენც!”

იუდამ უთხარა: “მე ვიხილე ჩემი თავი, და თორმეტი მოწაფე ქვებით მქოლავდნენ და (45) [სასტიკად] მდევნიდნენ. და მე დავბრუნდი იქ, სადაც […] მეგულებოდი. მე ვიხილე [სახლი…], იმხელა, რომ ჩემი თვალები ვერ გასწვდა, დიდი ხალხით გარშემორტყმული, მწვანე ტოტებით [იყო] გადახურული, და სახლში იყო [ბევრი ხალხი…- – – დაზიანებულია 2 სტრიქონი – – -], უთხრა: “მასწავლებელო, მიმიღე მეც იმ ხალხში”.

[იესომ] უპასუხა: “იუდა, შენი ვარსკვლავი გაცდუნებს შენ!” მან განაგრძო: “არცერთ მოკვდავს არ ძალუძს შესვლა იმ სახლში, რომელიც შენ იხილე, იმიტომ, რომ ის სახლი წმინდანებისათვისაა. იქ ვერ განაგებს ვერც მზე და ვერც მთვარე, ვერც დღე, წმინდანები კი მუდამ იქნებიან იქ, უკუნითი უკუნისამდე წმინდა ანგელოზებთან ერთად. აჰა, აგიხსენი მე შენ სამეუფეოს საიდუმლონი (46) და გაგრძნობინე ვარსკვლავთა ცდუნების შესახებ; და […] გაგზავნა […]თორმეტ ჟამზე”.

 

იუდა ეკითხება თავისი შიშის შესახებ

იუდამ ჰკითხა: “მასწავლებელო, რამდენად დასაშვებია, რომ ჩემს თესლს განაგებდნენ მეუფენი?”

იესომ უპასუხა: “მოდი, მე [- – – დაზიანებულია 2 სტრიქონი – – -], მაგრამ შენ ძალიან დამწუხრდები, როცა იხილავ სამეფოს და ყველა მის მოდგმას”.

როცა მოისმინა ეს, იუდამ უთხრა: “რით იქნება ჩემთვის კარგი ეს? შენ ხომ განმაცალკევე მე ამ მოდგმისაგან!”

იესომ უპასუხა: “შენ იქნები მეცამეტე, და წყეულ იქნები სხვა მოდგმათაგან, და იქნები მათი მბრძანებელი. ბოლო დღეებში ისინი დასწყევლიან შენს აღზევებას (47) წმინდა [მოდგმამდე]”.

 

იესო უხსნის იუდას კოსმოლოგიას: სული და თვითქმნილი

იესომ უთხრა: “[მოდი], მე მოგიყვები შენ იმ [საიდუმლოებების] შესახებ, რომელიც არ იცის [არცერთმა] კაცმა.

ისმინე: არის ჟამი დიდი და უსასრულო, რომლის სიდიდე ანგელოზთა არცერთ მოდგმას არ უხილავს, [რომელშიც] არის დიდი უხილავი [სული],

 

რომელიც არ უხილავთ ანგელოზთა თვალებს,

რომელსაც არ მისწვდომია გულის წადილი,

და რომელსაც არ ჰქვია სახელი.

 

“და გაჩნდა იქ შუქმფენი ღრუბელი. მან სთქვა: “მოვიდეს ანგელოზი და წარმომიდგეს მე!”

დიდი ანგელოზი – სხივოსანი, ღვთიური, თვითქმნილი – გამოვიდა ღრუბლიდან. მას მოჰყვა ოთხი ანგელოზი სხვა ღრუბლიდან და თაყვანი სცეს თვითქმნილ ანგელოზს. თვითქმნილმა სთქვა: (48) “იქმნას […], და იქმნა […]. და [შექმნა] მან პირველი მნათობი მის მბრძანებლად. მან სთქვა: “იქმნან ანგელოზნი და ემსახურონ [მას]”, და იქმნენ უამრავნი ურიცხვნი. მან სთქვა: “[იქმნას] შუქმფენი ეონი”, და იქმნა იგი. შექმნა მან მეორე მნათობი მის მბრძანებლად ურიცხვ ანგელოზთან ერთად, და მის სამსახურად. ასე შექმნა მან დანარჩენი შუქმფენი ეონები. დაუწესა მათ მბრძანებლობა მათზე, და შეუქმნა მათ დამხმარედ უამრავი ანგელოზი.

 

ადამასი და მნათობები

” ადამასი იყო იმ პირველ შუქმფენ ღრუბელში, რომელიც არასოდეს უხილავთ იმ ანგელოზებს, რომელთაც ღმერთებს ეძახიან. ის (49) […] რომ […] სახედ […] და ხატად [ამ] ანელოზისა. მან შექმნა უხრწნელი [მოდგმა] სეთისა, რომელიც[…] თორმეტი […] ოცდაოთხი […]. მან შვა უხრწნელი მოდგმის სამოცდათორმეტი მნათობი, სულის ნებით. ამ 72 მნათობმა კი შვეს 360 მნათობი უხრწნელი მოდგმისა, სულის ნებით, რათა ყოფილიყო ხუთი თითოეულ მათგანზე.

“თორმეტი მნათობის თორმეტი ეონი შეადგენს მამას მათსას, და ექვსი ზეცაა ყოველ ეონში, ანუ სულ 72 ზეცა 72 მნათობისათვის, და ყოველ (50) [მათგანში ხუთი] სამყაროა, [სულ] 360 [სამყარო…]. მათ მიეცათ ძალაუფლება და [დიდი] ჯარი ანგელოზთა [ურიცხვთა], დიდებისა და თაყვანისცემისათვის, [ხოლო შემდეგში კი] უმანკო სულები ყველა ეონთა და ზეცათა და მათს სამყაროთა დიდებისა და თაყვანისცემისათვის.

 

ზესკნელი (კოსმოსი, ქვეყანა), ქაოსი და ქვესკნელი

“ამ უკვდავთა ერთობლიობა წოდებულია ქვეყანად, ანუ ჯოჯოხეთად, მამისა და 72 მნათობის მიერ, რომლებიც არიან თვითქმნილთან და მის 72 ეონთან. აქ იქმნა პირველი ადმიანი თავისი უხრწნელი თვისებებით, ხოლო ეონი, რომელიც იქმნა მის მოდგმასთან ერთად, ეონი, რომელშიც არის ღრუბელი შემეცნებისა და ანგელოზი, არის სახელად (51) ელ. […] ეონ […] მას შემდეგ […] სთქვა: ‘იქმნას 12 ანგელოზი [რათა] განაგოს ქაოსი და [ქვესკნელი]’. და აჰა, ღრუბლისგან იშვა [ანგელოზი], რომლის სახე ცეცხლით იყო განათებული დ სისხლით შებილწული. სახელი მისი იყო ნებროთი, რაც ნიშნავს ‘მოჯანყეს’. ზოგი მას იალდაბაოთს ეძახდა. მეორე ანგელოზი – საკლასი – გამოვიდა იმავე ღრუბლიდან. მაშინ ნებროთმა შექმნა ექვსი ანგელოზი დამხმარედ, ისევე როგორც საკლასმა, და გახდა 12 ანგელოზი ზეცაში, რომელიც დაინაწილეს მათ.

 

მეუფენი და ანგელოზები

“თორმეტმა მეუფემ უთხრა თორმეტ ანგელოზს: ‘ყოველი თქვენგანი (52) […] და მათ […] მოდგმა [- – – დაზიანებულია 1 ხაზი – – -] ანგელოზები’:

 

პირველი არის [ს]ეთი, რომელიც არის სახელად ქრისტე.

[მეორე] არის არმათოთი, რომელიც არის […].

[მესამე] არის გალილა.

[მეოთხე] არის იობელი.

[მეხუთე] არის ადონაიოსი.

 

ეს ხუთი მეუფებს ქვეყანაზე, უპირველეს ყოვლისა ქაოსზე.

 

ადამიანის შექმნა

“შემდეგ საკლასმა უთხრა თავის ანგელოზებს: ‘შევქმნათ ადამიანი სახედ და ხატად ჩვენად’. შექმნეს მათ ადამი და ცოლი მისი ევა, რომელსაც ღრუბელში ერქვა ზოე. რამეთუ ყველა მოდგმა ამ სახელით ეძებს კაცს, და ყოველი მათგანი ამ სახელს არქმევს ქალს. ამჯერად საკლასს არ (53) უბრძა[ნებია …] გარდა […] მოდგ[მას…] ეს […]. და უთხრა მეუფემ ადამს: ‘შენ იცოცხლებ დიდხანს, შენს შვილებთან ერთად.’ “

 

იუდას კითხვები ადამისა და ადამიანთა ბედის შესახებ

იუდამ ჰკითხა იესოს: “რას ნიშნავს დიდხანს სიცოცხლე?”

იესომ უპასუხა: “რატომ გიკვირს რომ ადამმა, მის მოდგმასთან ერთად, იცხოვრა თავისი წილი ცხოვრება იქ, სადაც მიიღო თავისი სამეფო, და იმდენი, რამდენიც მისმა მეუფემ?”

იუდამ ჰკითხა იესოს: “ადამიანის სული კვდება?”

იესომ უპასუხა: “იმიტომ უბრძანა ღმერთმა მიქაელს ადამიანთა სულები ეთხოვებინა მათთვის, რათა მათ შესძლებოდათ ღმერთის მსახურება, ხოლო გაბრიელს უბრძანა ეჩუქებინა სულები დიდი მოდგმისათვის, რომელსაც არა ჰყავს მბრძანებელი მათზე – ანუ spirit და soul. ამდენად, [დანარჩენი] სულები (54) [- – – დაზიანებულია ერთი ხაზი – – -].

 

იესოს მსჯელობა იუდასა და სხვების უზნეობაზე

“[…] სხივი [- – – 2 ხაზი თითქმის არ იკითხება – – -] გარშემო […] დაე […] სული [რომელიც] შენშია, იყოს [ამ] ხორცში ანგელოზთა მოდგმას შორის. მაგრამ ღმერთმა ინება [მისცემოდა] ცოდნა ადამსა და მას, ვინც მასთან იყო, რათა ქაოსისა და ქვესკნელის მეუფეებს ვერ ემბრძანებლათ მასზე.

იუდამ ჰკითხა იესოს: “და რა უნდა ჰქნან ამ მოდგმათ?”

იესომ უპასუხა: “ჭეშმარიტად გეტყვი შენ, რომ მათ ნაცვლად ვარსკვლავები განასრულებენ. და როცა საკლასი განასრულებს დროს, მისთვის განკუთვნილს, მათ პირველ ვარსკვლავს იხილავს მოდგმა, და ისინი განასრულებენ იმას, რაც თქმული იყო მათთვის. მაშინ ისინი იმრუშებენ ჩემი სახელით და და დახოცავენ საკუთარ შვილებს (55) და ისინი […] და [- – – დაახლოებით ექვსნახევარი სტრიქონი დაზიანებულია – – -] ჩემი სახელი, და იქნება […] შენი ვარსკვლავი [მეცა]მეტე ეონზე”.

სთქვა ეს იესომ და [გაიცინა].

[იუდამ ჰკითხა:] “მასწავლებელო, [რატომ დაგვცინი]?”

[იესომ] უპასუხა: “მე [თქვენზე კი არ] ვიცინი, არამედ იმაზე, თუ როგორ ცდებიან ვარსკვლავები, რამეთუ ეს ექვსი ვარსკვლავი ცდებიან თავიანთ ხუთ მეომართან ერთად, და ყველანი განადგურდებიან ყველა მათს ქმნილებებთან ერთად”.

 

იესო მოუთხრობს ნათელცხებულებზე და იუდას ღალატზე

იუდამ უთხრა იესოს: “მაშინ რას იზამენ შენი სახელით ნათელცხებულები?”

იესომ უპასუხა: “ჭეშმარიტად გეტყვი [შენ], ეს ნათლობა (56) […] ჩემი სახელით [- – – გამოტოვებულია 9 სტრიქონამდე – – -] მე. ჭეშმარიტად გეუბნები [მე] შენ, იუდა, [ის, ვინც] მსხვერპლს სწირავს საკლასს […] ღმერთი [- – – გამოტოვებულია 3 სტრიქონი – – -] ყოველივე, რაც ბოროტებაა.

“მაგრამ შენ აღემატები მათ ყველას, რადგან მსხვერპლად მიიტან კაცს, რომელშიც ვარ მე”.

 

უკვე დაჰკრა შენმა ნაღარამ,

აღივსო შენი რისხვა,

ჩაესვენა შენი ვარსკვლავი,

და შენი გული […] (57)

 

“ჭეშმარიტად […] შენი ბოლო […] იქნება [- – – გამოტოვებულია 2,5 სტრიქონამდე – – -], გლოვა [- – – გამოტოვებულია 2 სტრიქონამდე – – -] მეუფე, რადგან ის განადგურებულ იქნება. და აღზევდება მაშინ ხატი ადამის დიდი მოდგმისა, რამდენადაც ზეცის, მიწისა და ანგელოზთა წინაა დაყენებული ეს მოდგმა ეონთა მიერ. აჰა, მე ყველაფერი გითხარი. ასწიე თვალები და იხილე ღრუბელი და სინათლე მასში და ვარსკვლავები მის ირგვლივ. მათი გზამკვლევი ვარსკვლავი – შენი ვარსკვლავია”.

იუდამ აიხედა და დაინახა შუქმფენი ღრუბელი, და შევიდა მასში. მიწაზე მდგომებმა გაიგონეს ღრუბლიდან ხმა, რომელიც ამბობდა: (58) […] დიდი მოდგმა […] ხატი [- – – გამოტოვებულია 5 სტრიქონამდე – – -].

 

დასასრული: იუდას ღალატი

[…] მათი მღვდელმთავრები აღშფოთდნენ, როცა {ის} შევიდა სასტუმრო ოთახში სალოცავად. მაგრამ რამდენიმე მწიგნობარი ფხიზლად აევნებდა თვალს, რათა ლოცვისას შეეპყროთ იგი, რადგან ეშინოდათ ხალხისა, რომლისთვისაც ის წინასწარმეტყველი იყო.

ისინი მივიდნენ იუდასთან და ჰკითხეს: “შენ რას აკეთებ აქ, იესოს მოწფევ?”

იუდამ უპასუხა, როგორც მათ უნდოდათ. მიიღო ფული და გადასცა ის მათ.

 

ზოგადად არ მიყვარს კომენტარის გაკეთება ფილმებზე ან ვიდეოებზე მაგრამ ეს ის შემთხვევაა და ის თემა როცა მინდა ჩემი აზრი ვთქვა… ვიდეოს ყურებისას ამბის განვითარებაზე ფიქრის ნაცვლად ჩემს თავთან გამიჩნდა კითხვა და დავფიქრდი : მე რას ვიზამდი მის ადგილას? და ერთადერთი პასუხი ვიპოვნე – დასაფიქრებლად დროს არც მოვითხოვდი ისე დავთანხმდებოდი არათუ ვერბალური ფუნქციების თვით სიცოცხლის დათმობაზეც კი..
სამწუხაროა როცა სიტყვები ,,მიყვარხარ” , ,,მენატრები” და ა.შ მართლა სიტყვებია და სხვა არაფერი…
ჩვენი სამწუხარო რეალობა რომელსაც დღეს ყოველ ნაბიჯზე ვაწყდებით..
ეს ვიდეო ერთ ადამიანს ვაყურებინე რომელიც ,,ძალიან შეყვარებულია” და მისგან მხოლოდ ერთ პასუხს ველოდი ..ჩემდა გასაოცრად მიპასუხა რომ ამ თემაზე არ უფიქრია …
არ ვიცი იქნებ ზედმეტად მეოცნებე ვარ და მეც ამ გოგოს როლში აღმოვჩნდე ერთ დღეს რაც საბედნიეროდ მაეჭვებს :)) მაგრამ მგონია რომ თუ გიყვარს უნდა გიყვარდეს და მხოლოდ სიტყვებით არ უნდა შემოიფარგლებოდეს დამოკიდებულება და გრძნობა ადამიანებს შორის…
გიყვარდეთ არა სიტყვებით არამედ გულით და შეგეძლოთ ყველა სიძნელის გადატანა გისურვებთ მე..
სიყვარულით გეცხოვროთ…
აი იმ სიყვარულით ნამდვილი რომ არის …
P.S მე შენ მიყვარხარ ♥

ფსიქოლოგიური ტესტი

წარმოგიდგენთ ზიგმუნდ ფროიდის მიერ შექმნილ ერთ-ერთ ყველაზე საინტერესო და მოკლე ტესტს, რომელიც თქვენს შინაგან სამყაროზე გარკვეული დასკვნების გაკეთების საშუალებას მოგცემთ. აიღეთ ქაღალდის ფურცელი და კალამი.

მთავარია დაწეროთ პირველი რაც თავში მოგივათ და ნუ იჩქარებთ დანარჩენი კითხვების წაკითხვას, მიყევით თანმიმდევრობით:

1)შენ უყურებ ზღვას. (პირველი შთაბეჭდილება, შეგრძნება, შეგიძლია დახუჭო თვალები).

2)მიდიხარ ტყეში და იყურები ფეხებში. (რას გრძნობ? პასუხზე დახარჯეთ მაქსიმუმ 30-40 წამი).

3)ხედავ მფრინავ თოლიას. (რას განიცდი ამ დროს?)

4)ცხენების რემა. (დაწერე პირველი რაც მოგივა თავში, არ იფიქრო დიდი ხანი).

5)უდაბნოში არის კედელი პატარა ჭუჭრუტანით, რომლის იქეთ ოაზისია. (რას გააკეთებ?).

6)მიდიხარ უდაბნოში დაღლილი, ხედავ წყლით სავსე დოქს. (რას გააკეთებ? ბანალურია, მაგრამ მაინც დაწერე).

7)დაიკარგე ტყეში, საღამოა, დაინახე სახლი, რომლის ფანჯარაში შუქი ანთია. (რის გაკეთებას აპირებ? დაწერე).

8)ნისლში ხარ (აღწერე შენი მოქმედება, ეს ფინიშია).

შესანიშნავია !!! ეხლა ვნახოთ რას ფიქრობდა ყოველივე ამის შესახებ ფროიდი.

შედეგები:

 

1)შენი დამოკიდებულება ცხოვრებისადმი, ემოციები, შეგრძნებები.

2)როგორ გრძნობ თავს საკუთარ ოჯახში.

3)შენი დამოკიდებულება ქალების მიმართ.

4)შენი დამოკიდებულება მამაკაცების მიმართ.

5)შენი ძირითადი ცხოვრებისეული სტრატეგია, მიზანი. როგორ უმკლავდები ცხოვრებისეულ პრობლემებს.

6)შენი სექსუალური გამომგონებლობა. პარტნიორის შერჩევა.

7)შენი ქორწინებისადმი მზადყოფნა.

8)შენი დამოკიდებულება სიკვდილის მიმართ.

1=0 ?

არის ისეთი ხალხი ვისთანაც საინტერესოა ჩუმად ყოფნა, თითეულს თავისი სიჩუმე აქვს, მაგრამ მიუხედავად ამისა იგრძნობა ერთმანეთის მიმართ კოლოსალური მხარდაჭერა. ხვდები, როდესაც “იავადმყოფე” და გჭირდება სიჩუმე, მაგრამ არა მარტოობა… მიდიხარ ღამე განათებულ ქუჩაზე და საუბრიდან ამინდზე შეუფერხებლივ გადადიხარ სიჩუმეზე, რომელზეც ასე ძალიან, დიდი ხანი ოცნებობდი… და როდესაც გადახარშავ ყველა შენ ფიქრს… სვამ ამ ადამიანთან და ლაპარაკობ, ლაპარაკობ ყველაფერზე! სულში მდგომარეობა მარტივდება, მიუხედავად უძილო ღამისა იგრძნობა, რომ ყველა პრობლემა მოგვარებადია და გასასვლელი ყველა ჩიხიდან ნაპოვნია!

ყველა ჩვენგანს ყავს მეგობრები, ძალიან ახლობლები და ნაკლებად ახლობლებიც. ზოგიც ისეთი, ათასში ერთხელ რომ მოვიკითხავთ და მაინც მეგობრად რომ ვთვლით. მშობლები, და–ძმა, ნათესავები… მაგრამ ყველა ჩვენგანი მაინც მარტოა საკუთარი ცხოვრების გზაზე!

infoBets

მინდა რომ მაკოცო…
ასჯერ და ათასჯერ,
თავზე დამახურო…
კოცნების “შლიაპა”…
გარეთ…ახალი…
დაუდგამთ ბაზარი,
ხმამაღლა ყვირიან :
“კოცნები იაფად”.
მინდა,რომ პორტრეტი…
დახატო ხელახლა,
მინდა განიცადო
რე–ანიმა–ცია…
ზოგიერთ “სულიერს”
აღარ აქვს სამოსი,
ზოგ “უსულოს” კი…
სამოსი აცვია.
მინდააა…ქვიშაზე
შიშველი ფეხებით
ვირბინო,
შევიგრძნო,რომ სისხლი
ცხელია…
მინდა,სიყვარულით ბოლომდე
ავენთო…
იქითკენ გავსწიო…
საითაც მელიან.
ცხოვრების ჩემს გზაზე…
ვინ აღარ მინახავს,
რა არ განმიცდია…და..
როგორ შემეძლო…
არ შემბრალებოდა ის ადამიანი…
სინანულს რომ უკვე
მეწყვილედ შეერთო.
როგორ შემეძლო…
არ დავხმარებოდი…
წაქცეულს….
დაცემულს…
მარტოსულს…
დარდიანს…
რა მოხდა თუ გაწვდილ
ხელებს მოგაგლეჯენ….
და შავ–თეთრ კადრებად…
შრიალით გარბიან?!!!
ცხოვრება ხან ზღვაა,
ხანაც ოკეანე…
მღელვარებს….წყნარდება,
თამაშობს ფრეგატით…
უნდა იაროოო….
იყვიროოო…
იბრძოლო…
ვერ დაგიმორჩილოს
ვერავინ…ვერაფრით.
არ მიყვარს სიყალბე…
და მინდა მესმოდეს…
უბრალო სიმართლე
“არ განაჭირვები”…
რომ ვფიქრობ…
გიაზრებ…აშკარა დასკვნაა :
“რომ ჩემი სულის ნაწილად მჭირდები”.
გარეთ ყვირილი და ღრიანცელია,
ეპიდემიად იქცა მსგავსება…
ყველას ერთი აქვს სცენარი ცხოვრების
და ბრძანებაა სპექტაკლზე დასწრება.
მინდა…რომ ჩემი სცენარი იყოს
განსხვავებული…თუნდაც ოდნავად,
სიცოცხლის ბოლოს…
მისიის შემდეგ…
არ გარდავიქმნა სულელ მოკვდავად.
და…გარეთ ისევ “ქაოს–ფართია”…
ისევ კივილით…”გრძნობები იაფად”,
“უცხო არსებად” გნებავთ მომნათლეთ…
ოღონდ მეხუროს კოცნების “შლიაპაImage

ჩიტი

Posted: აპრილი 4, 2013 in Uncategorized

ერთი პატარა ჩიტი მიფრინავდა თბილი ქვეყნებისკენ. გზაში ისე აცივდა რომ გაიყინა და ერთ მინდორში ჩამოვარდა. ამ დროს გამოიარა ძროხამ და საბრალო ფრინველს ზედ დაა*ვა. ჩიტუნია გათბა და ძალა მოიკრიბა. გახარებუმლა ჭიკჭიკიც ატეხა. ამ დროს შორი-ახლოს კატა დასეირნობდა, გაიგო ჩიტის ჭიკჭიკი და ფუნას მიუახლოვდა, ამოათრია ჩვენი ჩიტი იქიდან და გადასანსლა…

მორალი:
1. ვინ გა*ვავს ყველა შენი მტერი არაა…
2. ვინც მძ*ნერიდან ამოგათრევს ყველა შენი მეგობარი არაა და
3. როცა დიდ მძ*ნერში ზიხარ ენას კბილი დააჭირე…

Image

 

 

 

 

 

 

 

infoBets

..რაც უფრო ჩქარა აშენებ, უფრო ჩქარა ინგრევა. 
რჩება ნანგრევები და განწყობაც დაახლოებით ასეთივე.. ნუთუ ოდესმე დაღამდება, რომ ჩემმა სხეულმა შეაბიჯოს თეთრ ქარავანში და სიზმრების ოკეანეში შეცუროს?… 
როცა ვგრძნო
.რაც უფრო ჩქარა აშენებ, უფრო ჩქარა ინგრევა.
მე მაშინებს ჩემი სიმშვიდე ჩემს სხეულში დაბუდებული ფრინველივით.. ხოლო ეჭვები – ბარტყები – ხმაურობენ და არ მაძინებენ. და ასე: ვცხოვრობ ნანგევებში და ვცდილობ გავერიდო, რომ მეც ნაგრევად არ ვიქცე. და ასე ინგრევა, ინგრევა. ასეა .. რაც უფრო ჩქარა აშენებ, უფრო ჩქარა ინგრევა. 
რჩება ნანგრევები და განწყობაც დაახლოებით ასეთივე  ჩემი განწყობა.

  Image



infoBets – 100% Free Betting Tips & Soccer Predictions!