Image

ქაღალდის ნავი

ახლა მივხვდი, 
რა ყოფილა ცხოვრება; 

მარადიულად ჯდომა ნავში, 
ქაღალდის ნავში, 
რომელიც სულ ფსკერისკენ მიდის 
და არასოდეს გაჩვენებს უცხო, 
კეთილ ნაპირებს. 

ამ დროს, უბრალოდ, 
შეიძლება, რომ სახით – მიწისკენ 
იწვე მინდორში, 
ხოლო ზურგსუკან გრძნობდე ვარსკვლავებს, 

შეიძლება, ლექსებსაც წერდე 
სიხარულზე, კარგად ყოფნაზე, 
შორდებოდე შემდეგ ფურცლებს და 
შენი ოთახის 
ბნელ კუთხეში იდგე ფანჯრებთან, 
დარდიანი, 
მხრებში მოხრილი, 

ამ დროს, ყოველთვის 
შეიძლება, რომ 
წვიმის ერთმა წვეთმა დაგახრჩოს.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s