<3

Posted: მარტი 15, 2016 in Uncategorized

დიდი ხანია შენს მიმიკებს ვარქმევ აუხსნელს
თითქოს ფიქრებმა დღეს ოცნებებს გზები ჩაუხსნეს
ვღელავ, და თუმცა გრძნობებს გარეთ არ გამოვრიყავ,
მე ამ სუნთქვაში დამარხვასაც არ გამოვრიცხავ…
ჩვენს შორის მანძილს ვერ ამცირებს ჯარი ხეების
შენ თითებს მოხრი დასათვლელად მსგავსი დღეების
მონატრებისგან თავს დავიხრჩობ მე შენს თვალებში
და მთვარის ფონზე წარმოვიდგენ თავს შენს მკლავებში
გადახსნი ბაგეს და სიცილით აიკლებ ქუჩებს
ვინმე გამვლელსაც შეაშურებ ბედნიერ სახეს
წამით მოგივლის ფიქრები და დაბერავ ტუჩებს
შუაღამისას მონატრება დამიგებს მახეს
ნერვების ომში დავმარცხდები საკუთარ თავთან
წრიალბრუნვებში გავათენებ ანდა გავუძლებ
ასე როგორღაც მივბობღდები საკუთარ ნავთან
რადგან ცრემლიან ბალიშებს და განცდებს დავუძვრე

შენ ზღვა ხარ ჩემთვის, დამშეული ტალღების გროვა,
ეს გზები ბოლოს ვიცი მაინც შენამდე მოვა…

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s